Island 2026: mein Jahr der Sehnsuchtsinsel
Island im Eismeer, im hohen Norden, wo im Sommer die Sonne fast ununterbrochen scheint und im Winter das Nordlicht tanzt. Wo Feen und Trolle die raue Landschaft bevölkern und stolze Islandpferde durch unwegsames Gelände galoppieren. 2026 war mein Island-Jahr. Diese Insel liebt man entweder, oder sie lässt einen kalt. Ich gestehe gerne, dass ich sie liebe, diese einzigartige Natur, die das Auge verwöhnt und es dann wieder mit dem schier endlosen „Nichts“ schwarz-grauer Asche konfrontiert.
Island hatte mich - nach meiner kleinen Rundreise in 2023 - wieder gerufen, und ich konnte diesem Ruf nicht widerstehen. Am 1. Juni 2026 rollte mein kleiner Fiat Panda Cross 4x4 in Hirtshals in Dänemark auf die Fähre. Die Überfahrt führte vorbei an den Shetlandinseln, mit einem Zwischenstopp auf den Färöern. Am 4. Juni legte die Norröna in Seyðisfjörður an. Von da an lagen 120 Tage Island vor mir.
Nach den Fernwanderwegen Te Araroa in Neuseeland und Pacific Crest Trail in den USA führte mich mein Reiseabenteuer in den Nordatlantik. Die vulkanisch geprägte Landschaft knapp unter dem Polarkreis hatte mich schon lange fasziniert. Deshalb nahm ich mir ganze vier Monate Zeit, um Island ganz intensiv zu erleben. So viel Zeit, dass ich Schlechtwetterperioden aussitzen und mit Muße die kleinen Wunder am Wegrand bestaunen konnte.
Mein Zuhause war ein Supermini-Wohnmobil, ein Fiat Panda 4x4 mit dem Spitznamen „Gletscherfloh“. Mit Einbauten und einer Schlafgelegenheit hatte ich ihn so ausgerüstet, dass ich möglichst oft darin übernachten konnte.
Das größte Abenteuer war die Durchquerung Islands zu Fuß. Ich ließ mich dabei von den Bewohnern des Nordostens inspirieren, die einst mehrere Wochen zum Versammlungsplatz Þingvellir zogen, um am ältesten Parlament Europas teilzunehmen. Rund 360 Kilometer in 14 Tagen wanderte ich quer durch eine der menschenleersten Hochebenen Europas. Sie wird dominiert von endlose Aschewüsten, den riesigen Eisschilden der Inlandgletschern, von eiskalten Bächen und Flüssen und einem fast immer vorhandenen, stürmischen Wind. Und dann doch: in all der vermeindlichen Ödnis eine Blume. Zwischen all dem feurig-gebrannten Gestein wachsen sie, kaum größer als mein kleiner Fingernagel. Ich musste am Boden kriechen, um dem Duft näher zu kommen, auch wenn sie nur in meinem Geist duftete, so klein und zart war sie.
Danach ging es weiter in die Westfjorde und ins Naturschutzgebiet Hornstrandir im äußersten Nordwesten Islands, wo ich zahlreiche Begegnungen mit Polarfüchsen erleben durfte.
"4 Monate, 1 Panda, 1000 km wandern: Island intensiv“, so lautete mein Motto und so habe ich es auch gelebt.
Am 2. Oktober verließ die Fähre Norröna Seyðisfjörður in Richtung Färöer-Inseln, und meine Reise auf Island war zu Ende.
Die erlebten Geschichten leben weiter: Beim Olfener Dorftreff habe ich zum ersten Mal live davon erzählt, am 4. November folgte der nächste Vortrag in Schönbrunn. Denn geteiltes Glück ist doppeltes Glück! Gerne auch in deiner Stadt!
Ísland: eyja löngunar
Ísland í Norður-Íshafi, í hinum fjarlæga norðri, þar sem sólin skín nánast óslitið á sumrin og norðurljósin dansa á veturna. Þar sem álfar og tröll búa í hrjúfu landslagi og stoltir íslenskir hestar galopna um grófan völl.
Eyja sem annaðhvort elskar þú eða finnur engan tilfinningu fyrir. Ég elska þetta einstaka náttúrulandslag, sem einu augnabliki gleður augað en í næsta augnabliki sýnir því hinn hreina, endalausa 'ekkert' svartgráa ösku. Og skyndilega: blóm! Það vex mitt í öllu eldbrúnu bergi, varla stærra en smáneglan mín. Mér finnst eins og ég geti lykt af því. Ég skríða um jörðina til að komast nær lyktinni – þó að hún sé í raun aðeins í huganum hjá mér, svo lítil og viðkvæm sem hún er.
4 mánuðir, 1 panda, 1000 km gönguferðir: Ísland í kjarna með Andrea
Ísland kallar á mig og ég get ekki staðist þennan kall. Það er yndislegt að hafa nýjan áfangastað í huga og ég finn djúpa gleði yfir því. Ákvörðunin er tekin: 1. júní 2026 munum við keyra litla Fiat Panda Cross 4x4-bílinn um borð í ferjuna frá Hirtshals í Danmörku til
Seyðisfjarðar á Íslandi. Mörg spennandi ævintýri bíða okkar þar áður en við förum aftur með ferjuna heim þann 1. október 2026.
Nú eru mörg spennandi upplifanir sem þarf að skipuleggja. Ég yrði ánægð ef þú myndir ganga með okkur frá byrjun – því gleði deilt er tvöföld gleði!
Instagram Sommerwende
Youtube Sommerwende
E-Mail
Abenteuer Island Intensiv 2026
Ísland Intensive 2026
Árið 2026 snýst allt um "Elda- og íslandið". Eftir að hafa gengið langleiðirnar Te Araroa (á Nýja-Sjálandi) og Pacific Crest Trail (í Bandaríkjunum) heldur ferðalag mitt áfram – að þessu sinni til Íslands í Norður-Atlantshafi. Eldfjallalandslagið þar uppi, rétt fyrir neðan heimskautsbauginn, heillar mig – svo ég ætla að verja heilli fjórum mánuðum til að upplifa Ísland til hlítar. Það er meira en nægur tími til að bíða eftir að slæmt veður gangi hjá eða til að njóta þess að dást að litlu kraftaverkunum á leiðinni.
Ég mun ferðast í ofur-litla húsbílnum mínum, Fiat Panda 4x4, sem ég hef útbúið með innréttingum og svefnplássi svo ég geti eytt sem flestum nóttum í honum.
Sem stór gönguferð er ég að skipuleggja að ganga yfir Ísland – eins og íbúar norðausturhlutanna gerðu áður þegar þeir ferðuðust í nokkrar vikur til þingstaðarins í Þingvöllum til að taka þátt í elsta þingi Evrópu. 600 km yfir eitt af þéttleysstu hálendunum í Evrópu. Ég vil líka eyða dögum í gönguferðum um óbyggða víðernin í algjörlega óbyggða norðlægasta hluta Vestfjarða og njóta heillunar Íslands.
***